Home Cel naukowy projektu

Cel naukowy projektu

Email Drukuj PDF

Jedyną dostępną dziś nieinwazyjną techniką umożliwiającą uzyskanie obrazów wizyjnych wnętrza jelita cienkiego jest endoskopia bezprzewodowa (kapsułkowa) [1-3]. Kapsułka endoskopu bezprzewodowego (WCE – Wireless Capsule Endoscopy) w obudowie o wymiarach około 26 mm długości i 11 mm średnicy zawiera zestaw diod oświetleniowych, układ optyczny, przetwornik optoelektroniczny, nadajnik sygnału wizyjnego oraz źródło zasilania. Kapsułka jest połykana przez pacjenta poddawanego badaniu i w naturalny sposób przemieszcza się wewnątrz jego systemu pokarmowego. Transmituje ona obrazy kolorowe, które są odbierane i rejestrowane przez odbiornik-rejestrator noszony przez pacjenta w czasie badania. Po około ośmiu godzinach rejestrator podłączany jest do komputera, do którego przesyłane są zgromadzone w nim dane wideo.


Zarejestrowane dane wideo interpretowane są przez lekarza gastroenterologa. Jest to żmudne i długotrwałe zajęcie, zajmujące blisko trzy godziny (na pojedyncze badanie) i wymagające znacznego skupienia uwagi. Interpretacja danych polega na wizualnej inspekcji obrazów wideo w poszukiwaniu miejsc krwawień, erozji ścianek, wrzodów, polipów, zwężeń światła przewodu pokarmowego oraz innych zmian chorobowych. Często miejsca takie widoczne są w pojedynczych obrazach i łatwo jest je przeoczyć. Długotrwały i żmudny procesu interpretacji powoduje obniżenie stopnia koncentracji osoby prowadzącej badanie, a co za tym idzie, jest przyczyną przeoczeń. W dostępnym komercyjnie systemie do interpretacji danych WCE (RapidReader firmy GivenImaging oraz EndoCapsule firmy Olympus), lekarz dokonujący interpretacji ma możliwość ręcznego zadania prędkości odtwarzania filmu (liczby odtwarzanych klatek na sekundę), równoczesnego obrazowania do czterech kolejnych obrazów (klatek filmu), obserwowania wykresu uśrednionych barw kolejnych obrazów oraz wygenerowania wykresu wskazującego obrazy o dużych wartościach składowej barwy czerwonej mający w założeniu wskazywać miejsca krwawień. W praktyce, oba wykresy udostępnione w komercyjnym programie nie są wykorzystywane lub są używane przez lekarzy z rezerwą ze względu na ich niejednoznaczność i znaczną liczbę błędnych wskazań (opinie współpracujących lekarzy). Studia literaturowe oraz przeprowadzone badania wstępne pozwalają sądzić, że występuje zależność pomiędzy zmianami patologicznymi a zmianami cech tekstury i barwy obrazów układu pokarmowego. Konieczne jest jednak przeprowadzenie prac badawczych, których wynikiem będzie wskazanie cech generowanych numerycznie umożliwiających rozróżnienie obrazów przedstawiających patologie i obrazów przedstawiających zdrowe fragmenty układu pokarmowego. Umożliwi to opracowanie metod automatycznej klasyfikacji obrazów z endoskopu kapsułkowego. Efektem końcowym pracy będzie system umożliwiający ograniczenie czasu wymaganego do przeprowadzenia interpretacji, ograniczenie liczby przeoczonych obrazów wskazujących na zmiany patologiczne występujące w układzie pokarmowym oraz zwiększenie efektywności i komfortu pracy lekarza przeprowadzającego interpretację.

 

Ostatnia zmiana Środa, 03. Listopada 2010 15:06